Saturday, June 26, 2010
piemel vs vagina
Ik denk dat de Heere God een man is. Of in ieder geval geen vrouw. Dat laatste weet ik zeker. En ik gok zo (maar corrigeer me indien ik verkeerde aannames doe) dat iedere vrouw die een kind gebaard (danwel door het geboortekanaal of via keizersnede) het met mij eens is.
Want lieve mannen, stel je nou eens voor dat je iets, pak'em'beet, ter grootte van een flinke snoek (dat is een vis voor degene die het even niet meer weet. Zo eentje die je met dit warme weer heen en weer ziet spartelen in alle singels en parken. Ongeveer 100 keer groter dan de gemiddelde goudvis) door je buik heen naar je piemel moet persen. En of dat nog niet verschrikkelijk genoeg is, Daarna moet die vis nog door je piemel heen! Je lieve, ouwe, trouwe en ozo kwetsbare piemel. Dat is werkelijk waar verschrikkelijk toch? En je weet nu al dat dat ook echt op geen enkele manier zal gaan passen. Een beetje rekken kan heus wel, maar het is gewoon absurd om van je piemel te verwachten dat hij zoveel gaat rekken zonder stuk te gaan.
Tsja, en dat gaat ie dus ook. Stuk. Dat is trouwens op het moment zelf een heel stuk minder erg dan je zou denken hoor. Vooral de dagen na het stukgaan zijn behoorlijk pijnlijk. Alsof die vis door je piemel niet al verschrikkelijk genoeg was... de dagen na die vis, die zijn minstens net zo pijnlijk. Alsof je lieve piemel is aangereden door bus 49. Beurs, opgezwollen, gescheurd en gehecht (in het donker, dus sommige hechtingen zitten niet helemaal lekker op z'n plek). Een plasje doen is op dit moment vergelijkbaar met de spanning van het moment dat je moet besluiten van het platform te gaan springen bij je allereerste bungee jump. Het is dan ook helemaal niet gek om je lief even te vragen je hand vast te houden, en indien nodig, je op te vangen indien je flauw zou vallen.
De dagen worden weken en langzaam aan gaat het steeds een stuk beter en na verloop van tijd denk je er zelfs soms helemaal niet meer aan. En na een paar jaar merk er niet zo heel veel meer van, alleen soms maar. Als er veel regen op komst is bijvoorbeeld.
Maar aangezien een piemel nooit van zijn leven dit hoeft mee te maken, op een niersteen na (ja ik weet het, ook extreem pijnlijk en naar ik heb begrepen vergelijkbaar met bevallen) is alles wat uit de piemel komt vaak alleen maar een genot (voor de piemel zelf dan bedoel ik). En daarom denk ik dus, nee weet ik zelfs zeker, dat God in ieder geval geen vagina hebbende-kind barende- vrouw is.
Labels:
baars,
god,
kind baren,
man,
moeder de vrouw,
piemel,
vagina,
vis
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment